Przejdź do głównej zawartości

Raport z frontu robótkowego.

Żeby nie było, że przez ostatnie pół miesiąca nic nie zrobiłam. Oto i kilka ujęć tego, co zrobiłam albo nad czym nadal pracuję:

Księga z Zaczarowanego Królestwa. Nie będę się dzielić z Wami tekstami, które znajdą się w tej księdze, chociaż nie będzie tam żadnych wielkich tajemnic. Za to pokaże Wam od czasu do czasu jakiś obraz w niej zawarty, czy wykaligrafowany napis.

Pierwsza strona.

Et in Arcadia Ego - rozdział pierwszy i ramka, którą sama "zaprojektowałam".

Z frontu robótkowego -  użerania się z szydełkiem ciąg dalszy. Może Wy, moje Drogie Czytelniczki, będziecie w stanie mi pomóc. Otóż znalazłam na youtube filmik instruktażowy jak zrobić buciki dziecięce na szydełku. W pierwszym okrążeniu robótka powinna zawierać 32 a w drugim już 40 i za nic mi to nie wychodzi dodając tyle słupków o ilu jest mowa w  instrukcji.


Póki co wyszło mi coś takiego, więc chyba nie ma tragedii.

A tutaj jednopalczaste rękawiczki na drutach się tworzyły.

I jeszcze na koniec hafcik. Dobrze mi się wyszywa na aidzie 16 firmy DMC. 



Komentarze

  1. Bardzo ciekawie wygląda ta księga.Zawsze uwielbiałam takie klimaty :)

    OdpowiedzUsuń
  2. pięknie działasz ^^ księga wygląda niesamowicie.

    co do szydełka - jak masz przerobione te 32 oczka, to w następnym rzędzie robisz 3 półsłupki (czy czym tam robisz), a następnie podwójny półsłupek. Względnie 2 - (2w1 +3)x7 - 2w1 - 1 (to żeby nie kończyć podwójnym). Powinno być dobrze.

    Rękawiczki zapowiadają się ślicznie :).
    Takoż i haft (tylko naciągnij sobie mocniej kanwę - będzie jeszcze wygodniej :)).

    Pozdrowienia ^^

    OdpowiedzUsuń
  3. Oj Liadan kiedy Ty znajdujesz na to wszystko czas? Podziwiam :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ło, cierpliwość to Ty masz. I do kaligrafii i do dziergania. No pięknie. :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz pozostawiony na blogu. Dzięki nim wciąż mam energię by kontynuować pisanie bloga.

Popularne posty z tego bloga

Liadan come home (again)

Chciałabym wrócić do blogowania, ale nie jest to wcale takie łatwe jakby się mogło wydawać. Samo znalezienie czasu pomiędzy pracą na etacie, zajmowaniem się dzieckiem i domem, dzierganiem, czytaniem i innymi rzeczami, którymi się zajmuję - to już samo w sobie nie jest proste. Ale nie to mnie powstrzymuje.  Świadomość kreowania swojego wizerunku w social mediach jak jakiegoś sztucznego tworu - już tak. W tym miejscu chyba wypadałoby podziękować losowi, że mogłam spotkać na swojej drodze ludzi, którzy zadziwili mnie swoją otwartością i szczerością. Dzisiaj ja chcę zdjąć maskę hipokryzji i zacząć przygodę z blogiem ponownie, z otwartym umysłem i świadomością, że w tym miejscu mam prawo być sobą, a jeśli komuś to nie odpowiada - to już nie mój problem.  Z drugiej strony nie jestem w stanie wyłączyć swojej własnej autocenzury i głos w mojej głowie nadal będzie mi upierdliwie powtarzał, jak bardzo moje zdanie, opinie, słowa są pozbawione głębszego znaczenia, więc dzielenie się nimi na blogu n…

Kolejny rok

I minął kolejny rok.

Miałam pisać, chciałam inspirować, zmusić Was może czasami do zastanowienia, refleksji, wciągnąć w dyskusję i zmienić. Ale chyba nie jestem typem influencera. Mam zbyt wiele wątpliwości odnośnie mojego własnego wpływu na siebie bym miała wpływać na innych. Nawet nie wiem skąd takie ambicje.

Nie mniej jednak, skoro mam mniej przejmować się tym w jaki sposób zostanie to odebrane przez innych - chcę wrócić do pisania tego bloga. Przynajmniej jako taką moją formę wyjścia do świata zewnętrznego. Zaznaczenia, że hej! ja tu jestem, tworzę sobie ciągle różne fajne rzeczy, może kogoś to interesuje? Może ktoś znajdzie chwilę w codziennej bieganinie by przystanąć i przeczytać, a jeśli znajdzie coś wartościowego dla siebie - tym fajniej.


I dzisiaj słowem wstępu opowiem troszkę, co działo się ze mną, gdy mnie tu nie było.

Dziergałam -  a jakże. To niemal stały element mojej codzienności. Czasami muszę sobie przypominać, że jest to moje HOBBY, a nie praca na etacie i nie powinn…

Włóczka ręcznie farbowana

Z radością obserwuję jak w Polsce powoli pojawiają się osoby zajmujące się farbowaniem wełny. Dotąd można było powzdychać do kolorowych moteczków farbowanych za oceanem, a teraz mamy tu w Polsce swoich własnych utalentowanych farbiarzy i farbiarki. Sama stawiam swoje pierwsze kroki w tej dziedzinie, ale jedno mogę powiedzieć na pewno - bardzo mi się to podoba.


Pamiętacie jeszcze moją chustę Brokilon? Włóczkę na nią także własnoręcznie farbowałam używając barwnika do tkanin z motylkiem i aby uzyskać średnio intensywny kolor na dwa motki musiałam użyć dwie torebki barwnika, a kolor i tak nie był tak intensywny jak tego chciałam. Nie było wyjścia, musiałam zamówić lepsze barwniki. Padło na Jacquarda.


Ufarbowałam to co miałam w domu do farbowania - czyli dwa motki włóczki skarpetkowej (75/25) z zamiarem przeznaczenia ich właśnie na skarpety (bo to że włóczka skarpetkowa wcale nie znaczy że muszą być skarpety żeby było jasne!)


Oraz cztery motki włóczki drops baby merino (jasny beż) którą …