Przejdź do głównej zawartości

Haruni

Haruni powstała w ciągu ostatniego tygodnia z włóczki Drops Lace w pięknym lawendowo-wrzosowym kolorze w prezencie urodzinowym dla mojej teściowej.

Korzystałam z tłumaczenia Maknety, które znaleźć można tutaj. Na początku trochę mnie przerażał sam opis, początek 'provisional cast on', ale szybko się okazało, że nie jest taka straszna. Oprócz wspomnianych problemów przy rzędzie 21. pojawiły się pewne niejasności przy bordiurze. Musiałam się posiłkować oryginalnym wzorem, ale jak widać udało się. I to chyba nie najgorzej. W planach mam zaś wydzierganie kolejnej chusty Haruni z tej samej włóczki, Drops Lace, ale w innym kolorze.










Przy okazji - odkryłam, że dzierganie tą włóczką jest o wiele łatwiejsze na drutach drewnianych. Włóczka się tak nie ślizga, więc można dziergać szybciej bez obawy, że chwila nieuwagi a robótka spadnie z drutów.  Nie mierzyłam wymiarów gotowej chusty, ale jest dość spora. Z pewnością da się nią zamotać.
  Jestem z siebie nieukrywanie dumna. Jeszcze pół roku temu nie potrafiłam dziergać trójkątnych chust, a wszelkie wzory począwszy od Gail były dla mnie marzeniem. Udało mi się :)
















Komentarze

  1. chciałabym coś ładnego i mądrego napisać, a tu mi po głowie lata tylko takie wielkie ŁAAAAAAAAA!!! i jachcęjahcęjachcęjachcę :D.
    przepiękna chusta ^^

    OdpowiedzUsuń
  2. Cudna :-)
    I to z takiej cienizny dziergałaś... podziwiam Cię szczerze :-)
    A najważniejsze, że się nie zraziłaś i chcesz więcej ;-)
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Wszystkiego dobrego w Nowym Roku - Wielu udanych prac i energii do ich tworzenia :) ewa

    OdpowiedzUsuń
  4. Wygląda jak mgiełka nad zimowym wrzosowiskiem.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz pozostawiony na blogu. Dzięki nim wciąż mam energię by kontynuować pisanie bloga.

Popularne posty z tego bloga

Liadan come home (again)

Chciałabym wrócić do blogowania, ale nie jest to wcale takie łatwe jakby się mogło wydawać. Samo znalezienie czasu pomiędzy pracą na etacie, zajmowaniem się dzieckiem i domem, dzierganiem, czytaniem i innymi rzeczami, którymi się zajmuję - to już samo w sobie nie jest proste. Ale nie to mnie powstrzymuje.  Świadomość kreowania swojego wizerunku w social mediach jak jakiegoś sztucznego tworu - już tak. W tym miejscu chyba wypadałoby podziękować losowi, że mogłam spotkać na swojej drodze ludzi, którzy zadziwili mnie swoją otwartością i szczerością. Dzisiaj ja chcę zdjąć maskę hipokryzji i zacząć przygodę z blogiem ponownie, z otwartym umysłem i świadomością, że w tym miejscu mam prawo być sobą, a jeśli komuś to nie odpowiada - to już nie mój problem.  Z drugiej strony nie jestem w stanie wyłączyć swojej własnej autocenzury i głos w mojej głowie nadal będzie mi upierdliwie powtarzał, jak bardzo moje zdanie, opinie, słowa są pozbawione głębszego znaczenia, więc dzielenie się nimi na blogu n…

Włóczka ręcznie farbowana

Z radością obserwuję jak w Polsce powoli pojawiają się osoby zajmujące się farbowaniem wełny. Dotąd można było powzdychać do kolorowych moteczków farbowanych za oceanem, a teraz mamy tu w Polsce swoich własnych utalentowanych farbiarzy i farbiarki. Sama stawiam swoje pierwsze kroki w tej dziedzinie, ale jedno mogę powiedzieć na pewno - bardzo mi się to podoba.


Pamiętacie jeszcze moją chustę Brokilon? Włóczkę na nią także własnoręcznie farbowałam używając barwnika do tkanin z motylkiem i aby uzyskać średnio intensywny kolor na dwa motki musiałam użyć dwie torebki barwnika, a kolor i tak nie był tak intensywny jak tego chciałam. Nie było wyjścia, musiałam zamówić lepsze barwniki. Padło na Jacquarda.


Ufarbowałam to co miałam w domu do farbowania - czyli dwa motki włóczki skarpetkowej (75/25) z zamiarem przeznaczenia ich właśnie na skarpety (bo to że włóczka skarpetkowa wcale nie znaczy że muszą być skarpety żeby było jasne!)


Oraz cztery motki włóczki drops baby merino (jasny beż) którą …

Sprig Cloche

Mam straszne zaległości jeśli chodzi o prowadzenie bloga, ale tak to jest gdy chciałoby się milion rzeczy na raz i nie wiadomo w co ręce włożyć, tym bardziej że przy małym dziecku raczej na nadmiar czasu nie cierpię. W ogóle zastanawia mnie czasem żywot ludzi, których nie ciągnie do "robienia rzeczy", do tworzenia, działania. Wiecie, takie osoby które wstają rano zasiadają przez telewizorem i jeśli się podnoszą z kanapy to tylko by coś zjeść/napić się na przykład. To totalnie nie moja bajka. Ja ostatnio wyciągnęłam ołówki i pisaki, nabyłam nowy szkicownik i wróciłam do bazgrania, sztuka celtycka stanowi moją pasję już od 10 lat! A chciałabym zrobić w końcu jakieś postępy z irlandzkim. Poczytać książkę. W ciągu ostatniego miesiąca udało mi się też coś uszyć! A marzy mi się szycie odzieży i od jakiegoś czasu zastanawiam się nad kursem szycia! Nie mówiąc już przecież o tym, że non stop coś tam dziergam

Tymczasem już prawie listopad. Mój urlop macierzyński jakiś czas temu się sk…