Przejdź do głównej zawartości

Fisherman sweater

Po dwóch latach w końcu udało mi się wydziergać coś naprawdę arańskiego i to dla męża. Niestety ostatnie mrozy nie pozwalają na prawdziwą sesję zdjęciową w plenerze, więc wrzucam zdjęcia "na płasko". Nie tracę jednak nadziei, że będę miała okazję go sfotografować. W sumie wystarczy wybrać się z samego rana na ryby. I może z Patryka żaden rybak, ale z pewnością zapalony wędkarz.



Tył swetra
 Wzory zaczerpnęłam z książki ze wzorami, plecionkę na przodzie wyszperałam w internecie. Zużyłam na niego 12 motków Drops Karismy (600 gram) z 16 nabytych, więc całkiem dobra wydajność włóczki. To 100% wełny więc już usłyszałam, że jest stanowczo za ciepły (przy pogodzie -8 stopni na zewnątrz) sądzę jednak, że na ryby z samego rana będzie jak znalazł. Nie jestem zadowolona z dekoltu, ale tutaj doskonale zdaje sobie sprawę, że dziergając bezszwowo muszę trochę pokombinować zanim zacznie mi to wychodzić w 100% tak jak bym chciała. Trochę się przeraziłam jak po zmoczeniu rozciągnął się z rozmiaru M do XL ale podczas trzydniowego schnięcia wrócił do formy. Kolejny będzie dla mnie, ale na to muszę jeszcze trochę poczekać. Kolejne projekty na wykończeniu, więc do usłyszenia wkrótce.

zdjęcie wieszakowe przy słabym świetle



Komentarze

  1. Nie tylko na ryby się przyda :) Musiałaś się nad nim napracować, ale teraz możesz być z siebie dumna, bo wyszedł świetnie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. łaaaaał :D fantastyczny! Jestem pod ogromnym wrażeniem Twojej cierpliwości i pracowitości i talentu!

    OdpowiedzUsuń
  3. skąd ja to znam... "nie noszę swetra, który mi zrobiłaś, bo jest za ciepły" :) Twój jest śliczny, podziwiam cierpliwość i piękny wzór

    OdpowiedzUsuń
  4. Ale się napracowałaś! Warto było, piękny sweter!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz pozostawiony na blogu. Dzięki nim wciąż mam energię by kontynuować pisanie bloga.

Popularne posty z tego bloga

Liadan come home (again)

Chciałabym wrócić do blogowania, ale nie jest to wcale takie łatwe jakby się mogło wydawać. Samo znalezienie czasu pomiędzy pracą na etacie, zajmowaniem się dzieckiem i domem, dzierganiem, czytaniem i innymi rzeczami, którymi się zajmuję - to już samo w sobie nie jest proste. Ale nie to mnie powstrzymuje.  Świadomość kreowania swojego wizerunku w social mediach jak jakiegoś sztucznego tworu - już tak. W tym miejscu chyba wypadałoby podziękować losowi, że mogłam spotkać na swojej drodze ludzi, którzy zadziwili mnie swoją otwartością i szczerością. Dzisiaj ja chcę zdjąć maskę hipokryzji i zacząć przygodę z blogiem ponownie, z otwartym umysłem i świadomością, że w tym miejscu mam prawo być sobą, a jeśli komuś to nie odpowiada - to już nie mój problem.  Z drugiej strony nie jestem w stanie wyłączyć swojej własnej autocenzury i głos w mojej głowie nadal będzie mi upierdliwie powtarzał, jak bardzo moje zdanie, opinie, słowa są pozbawione głębszego znaczenia, więc dzielenie się nimi na blogu n…

Włóczka ręcznie farbowana

Z radością obserwuję jak w Polsce powoli pojawiają się osoby zajmujące się farbowaniem wełny. Dotąd można było powzdychać do kolorowych moteczków farbowanych za oceanem, a teraz mamy tu w Polsce swoich własnych utalentowanych farbiarzy i farbiarki. Sama stawiam swoje pierwsze kroki w tej dziedzinie, ale jedno mogę powiedzieć na pewno - bardzo mi się to podoba.


Pamiętacie jeszcze moją chustę Brokilon? Włóczkę na nią także własnoręcznie farbowałam używając barwnika do tkanin z motylkiem i aby uzyskać średnio intensywny kolor na dwa motki musiałam użyć dwie torebki barwnika, a kolor i tak nie był tak intensywny jak tego chciałam. Nie było wyjścia, musiałam zamówić lepsze barwniki. Padło na Jacquarda.


Ufarbowałam to co miałam w domu do farbowania - czyli dwa motki włóczki skarpetkowej (75/25) z zamiarem przeznaczenia ich właśnie na skarpety (bo to że włóczka skarpetkowa wcale nie znaczy że muszą być skarpety żeby było jasne!)


Oraz cztery motki włóczki drops baby merino (jasny beż) którą …

Sprig Cloche

Mam straszne zaległości jeśli chodzi o prowadzenie bloga, ale tak to jest gdy chciałoby się milion rzeczy na raz i nie wiadomo w co ręce włożyć, tym bardziej że przy małym dziecku raczej na nadmiar czasu nie cierpię. W ogóle zastanawia mnie czasem żywot ludzi, których nie ciągnie do "robienia rzeczy", do tworzenia, działania. Wiecie, takie osoby które wstają rano zasiadają przez telewizorem i jeśli się podnoszą z kanapy to tylko by coś zjeść/napić się na przykład. To totalnie nie moja bajka. Ja ostatnio wyciągnęłam ołówki i pisaki, nabyłam nowy szkicownik i wróciłam do bazgrania, sztuka celtycka stanowi moją pasję już od 10 lat! A chciałabym zrobić w końcu jakieś postępy z irlandzkim. Poczytać książkę. W ciągu ostatniego miesiąca udało mi się też coś uszyć! A marzy mi się szycie odzieży i od jakiegoś czasu zastanawiam się nad kursem szycia! Nie mówiąc już przecież o tym, że non stop coś tam dziergam

Tymczasem już prawie listopad. Mój urlop macierzyński jakiś czas temu się sk…